Nëntë shekuj brenda dhjetë minutash në këmbë
Zbuloni Prizrenin
Kalaja e Prizrenit
Kalaja që na ka dhënë emrin. Kjo kodër është banuar që nga epoka e bronzit; Justiniani e rindërtoi, osmanët i zgjeruan muret dhe mbajtën garnizon deri më 1912. Nga dera jonë janë njëzet minuta përpjetë — dhe lart hapet i tëri lugina.
Ura e Gurit
Metrat më të fotografuar të Prizrenit. Harqet osmane i mori vërshimi i vitit 1979 dhe u rindërtuan gur më gur; sapo i kaloni, gjendeni në sheshin e Shadervanit.
Xhamia e Sinan Pashës
E ndërtuar më 1615 dhe ende silueta që përcakton bregun e lumit — një kube e madhe, një minare e hollë, që ngrihen drejt nga çarshia. Vizitorët janë të mirëpritur jashtë kohës së namazit.
Lidhja e Prizrenit
Kompleksi ku më 10 qershor 1878 u themelua Lidhja Shqiptare — fillimi i lëvizjes kombëtare. I djegur më 1999 dhe i rindërtuar si muze, me një oborr që mbetet i qetë edhe në gusht.
Hamami i Gazi Mehmet Pashës
Njëzet kube të një hamami të ngritur mes viteve 1563 dhe 1574, pjesë e së njëjtës vakëf si Xhamia e Bajraklisë dhe medreseja e saj. I restauruar në faza, sot pret ekspozita nën qemerët e vjetër.
Katedralja e Zonjës Ndihmëtare
E porositur më 1870 nga kryepeshkopi Dario Bucciarelli dhe e financuar nga qytetarët e Dubrovnikut. Gërmimet nën nefin neoklasik nxorën një kishë të shekullit XII — dhe nën të, një kishëz varrimi edhe më të vjetër.
Kino Lumbardhi
Kinemaja e vitit 1952 që e bëri Prizrenin qytet filmi, me ekran në qiell të hapur që nga 1959. Publiku i saj e shpëtoi nga privatizimi; punon gjatë gjithë vitit dhe çdo gusht bëhet skena kryesore e DokuFest-it.
Teqja e Saraçhanës
Një teqe halvetiane rreth 350-vjeçare, disa rrugë më tutje në lagjen e Saraçhanës. Oborri me trëndafila i pret vizitorët me respekt — pyesni para se të fotografoni, dhe kurrë gjatë zikrit.
Kisha e Shën Nikollës
Një kishë ortodokse e shekullit XIV, e njohur edhe si Tutiq sipas fisnikut që e themeloi. E vogël, me breza guri e tjegulle, dhe e lehtë për t'u kaluar pa e parë — prandaj një udhërrëfyes ia vlen.